Nowe spojrzenie na atopowe zapalenie skóry u dzieci

 

А. P. Khachatrian, T.I. Riabczenko, M.J. Dienisow, Т.G. Kosjanowa, N.G. Biesmiertnaja.

 

Międzynarodowa Akademia Zdrowia, Państwowy Urząd Centrum Naukowe Medycyny Klinicznej i Eksperymentalnej Syberyjski Oddział, Rosyjska Akademia Nauk Medycznych, Nowosybirsk.

 

Stan dzisiejszy: Atopowe zapalenie skóry jest najbardziej rozpowszechnioną chorobą skórną u dzieci. Według danych badań epidemiologicznych w Rosji rozpowszechnienie atopowego zapalenia skóry u dzieci wynosi od 5,2 do 15,5%. Ponadto obserwuje się ciągle zwiększający się wzrost zachorowań oraz tendencję do szybkiego przejścia choroby ze stanu ostrego w stan przewlekły. Dlatego opracowanie nowego podejścia do leczenia atopowego zapalenia skóry jest wciąż tematem aktualnym.

 

Pacjenci i metody: Zbadano 347 dzieci obojga płci, w wieku od 6 miesięcy do 16 lat, z diagnozą „atopowe zapalenie skóry”. Przeprowadzone zostały badania bakteriologiczne mikroflory jelitowej oraz immunologiczna analiza krwi.

 

Oprócz diagnozy podstawowej wszystkie dzieci miały zaburzenia w funkcjonowaniu jelita grubego (biegunki i zaparcia). W 82% przypadków stwierdzono reakcje alergiczne (pyłkowica, alergia pokarmowa itp.).

 

Wyniki badań: Przeprowadzone badania u dzieci z atopowym zapaleniem skóry wykazały w 100% przypadków gwałtowne obniżenie prawidłowej mikroflory jelitowej lub jej brak. W 86% został zanotowany wzrost warunkowo patogennej mikroflory (Proteus, Klebsiella, Staphylococcus, itp.). Biorąc pod uwagę rolę czynnika humoralnego w rozwoju immunologicznej odpowiedzi na stymulację bakteryjnymi antygenami przeprowadzono testowanie poziomu immunoglobuliny A wartość, której w 90% przypadków obserwacji była podwyższona. Jest to charakterystyczne dla miejscowych stanów zapalnych. Poziom cyrkulujących komórek immunologicznych przewyższał swoją średnią wartość w 57% przypadków. Aby wyjaśnić patogenne mechanizmy rozwoju odpowiedzi immunologicznej podczas procesów patologicznych różnorodnej etiologii, odwzorowujących zarówno siłę humoralnej odporności, jak i stopień aktywności zapalnej, określiliśmy poziom IL-1 oraz IL-4. IL-1 był podwyższony w 70% przypadków, natomiast IL-4 miał wysoką wartość w 39%. Został określony prosty korelacyjny wzajemny związek pomiędzy poziomami IL-4 i IL-1 (p<0,001), co odzwierciedla komplementarność między aktywnością procesu zapalnego a siłą aktywacji czynnika humoralnego systemu odpornościowego na stymulację antygenną bakteryjnego charakteru.

 

Leczenie chorych zostało przeprowadzone według opracowanej przez nas i opatentowanej w Rosji i USA metody (patent RF Nr 2099071, 1997r., patent USA Nr 6, 428, 783,2002r.). Do jelita grubego, po uprzednim jego przepłukaniu elektro-aktywowanymi wodnymi roztworami mineralnymi, została wprowadzona specjalnie wyhodowana flora bakteryjna, składająca się z mieszanki bakterii jelitowych bifidum- i lacto- flory w log- fazie jej rozwoju. Jako dodatkowy środek leczniczo-profilaktyczny został zastosowany płynny koncentrat na bazie acydofilnej pałeczki, funkcjonujący pod nazwą „Narine”.

 

Po dwutygodniowym kursie korekcji mikroflory jelitowej, prowadzącej do przywrócenia jej balansu, w 87% przypadków zaobserwowano zredukowanie objawów klinicznych zapalenia skóry oraz chorób towarzyszących. W 10% przypadków stan dzieci polepszył się. W 3% przypadków pozytywny wynik nie został zaobserwowany.

 

Podsumowanie: Odwołując się do powyższych danych zostało udowodnione, że w 100% przypadków atopowe zapalenie skóry idzie w parze z zaburzeniami typu dysbioza, które prowadzą do reakcji zapalnych i co jest potwierdzone przez koncentrację podstawowej przeciwzapalnej interleukiny IL-1, aktywacją czynnika humoralnego systemu odpornościowego, wyrażonej w podwyższonej koncentracji IL-4, a także aktywną syntezą antyciał IG A wraz z następnym powstaniem cyrkulujących komórek immunologicznych.

 

Dla zwiększenia efektywności leczenia atopowego zapalenia skóry niezbędna jest korekcja dysbiozy jelitowej.